Herstel van je trauma in 8 dagen
“Ze zeiden dat tachtig procent herstelt in acht dagen.”
Ze had zich met aanhoudende traumaklachten bij de huisarts gemeld, die haar doorverwees naar een landelijk traumacentrum. Daar duurt de behandeling geen maanden of jaren, maar acht dagen, zo werd haar verteld.
De behandeling is achter de rug en ze is, op z’n zachtst gezegd, teleurgesteld. Vooral in zichzelf.
“Wat heb ik verkeerd gedaan? Wat is er mis met mij?”
Ze had er zo op gehoopt. En nu het tegendeel bleek, voelde het als een bevestiging van haar eigen falen. Een bevestiging van haar angst.
En dat raakt me. Omdat ik het zo herken. Dat stinkend je best doen en blijven hopen op die quick fix.
PTSS en C-PTSS worden vaak op één hoop gegooid.
Maar dat is appels met peren vergelijken. Ze zijn niet hetzelfde en vragen niet hetzelfde.
Dit soort behandelingen kunnen helpend zijn en veel in beweging zetten maar bij complex trauma is er vaak meer nodig dan dat.
PTSS ontstaat vaak na één of meerdere ingrijpende gebeurtenissen. Klachten zitten vaak vooral in herbelevingen, vermijding en verhoogde alertheid.
C-PTSS ontstaat door langdurige, herhaalde onveiligheid, vaak in de kindertijd. Dat gaat verder en dieper. Het raakt aan je identiteit, aan hoe je naar jezelf kijkt en wat je gelooft over de wereld. Het heeft je systeem gevormd.
Als je iets ingrijpends meemaakt, maar je hebt ook ervaring met veiligheid, dan kan je systeem daar vaak weer naar terug. Het weet hoe dat voelt.
Voor wie is opgegroeid in langdurige onveiligheid, is dat anders.
Dan heeft je systeem zich aangepast aan die onveiligheid. Rust en veiligheid voelen zijn dan niet vanzelfsprekend.
Herstel gaat dan niet alleen over het verwerken van wat er gebeurd is, maar ook over het leren ervaren van veiligheid in je lichaam en in contact met anderen.
Er is wel degelijk hoop. Het kan echt anders worden.
Maar niet snel en al helemaal niet in een paar dagen. Door daar eerlijk over te zijn, geven we geen valse hoop, maar hoop die klopt. En dat is precies wat helpt om veiligheid te ervaren.
Deze blog is geschreven door Anneloes van ’t Licht – Oprichter van Stichting Ik was een kind