Ik heb een kwaadaardige tumor gehad en ik ben misbruikt.
De kanker was makkelijker om mee te dealen dan het misbruik.
Terwijl ze het zei, keek ze me aan om te zien hoe haar woorden landden.
Na een diepe ademteug vervolgde ze haar verhaal. In die periode kreeg ik zoveel steun en begrip. Eén en al erkenning en liefde. Iedereen stond voor me klaar; ik voelde me gedragen.
Ze friemelde aan haar donkerrode rok en zei bijna fluisterend:
Maar over mijn misbruik wil niemand iets horen. Niemand die me vraagt hoe het met me gaat en of ik het nog wel red.
Zo gaat dat.
Bij fysieke aandoeningen staan we vaak voor elkaar. Bij mentale klachten, laat staan bij misbruik, staan veel mensen er alleen voor. Terwijl ook dan steun zo hard nodig is.
Voor wie zich afvraagt wat je kan doen om een slachtoffer te steunen:
🤍Geloof wat iemand je vertelt.
🤍Luister, zonder het te willen oplossen.
🤍Stel geen vragen die uitleg of verantwoording vragen.
🤍Zeg niet dat het vast meevalt, maar dat het je spijt dat dit iemand is overkomen.
🤍Vraag niet wat iemand anders had moeten doen, maar wat jij nu kunt doen.
En blijf.
Ook als het moeilijk wordt.
Juist dan.
Deze blog is geschreven door Anneloes van ’t Licht – Oprichter van Stichting Ik was een kind