Wanneer en bij wie kan ik terecht?

Werkwijze sociale veiligheid

Doel
Stichting Ik was een kind wil een veilige plek bieden aan iedereen die deelneemt aan onze activiteiten of zich als vrijwilliger inzet.
In dit document beschrijven wij hoe wij sociale veiligheid bevorderen en hoe wij omgaan met signalen van onveiligheid of grensoverschrijdend gedrag.

Sociale veiligheid is een gezamenlijke verantwoordelijkheid van bestuur, coördinatoren, begeleiders, vrijwilligers én deelnemers.

Uitgangspunten
Binnen Stichting Ik was een kind vinden wij het belangrijk dat iedereen:

• met respect wordt behandeld;
• zichzelf mag zijn;
• eigen grenzen mag aangeven;
• gehoord en serieus genomen wordt;
• fouten of zorgen bespreekbaar kan maken;
• zich veilig voelt om vragen of signalen te delen.

Wij realiseren ons dat veel deelnemers ervaringen hebben waarbij vertrouwen is geschonden. Daarom gaan wij zorgvuldig om met kwetsbaarheid, persoonlijke verhalen en onderlinge verschillen.

Wanneer is er sprake van sociale onveiligheid?
Onder sociale onveiligheid verstaan wij iedere situatie waarin iemand zich tijdens een activiteit van de stichting niet veilig voelt door het handelen of nalaten van anderen. Hierbij staat de beleving van de deelnemer centraal.

Wat verwachten wij van elkaar?
Iedereen die betrokken is bij Stichting Ik was een kind draagt bij aan een veilige ontmoetingsplek.

Daarom verwachten wij dat wij:

• elkaar met respect behandelen;
• zorgvuldig omgaan met persoonlijke verhalen;
• elkaars grenzen respecteren;
• vertrouwelijk omgaan met wat tijdens bijeenkomsten wordt gedeeld;
• elkaar aanspreken wanneer dat nodig is;
• signalen van onveiligheid serieus nemen.

Het bespreekbaar maken van zorgen
Wanneer iemand zich tijdens een bijeenkomst niet veilig heeft gevoeld, moedigen wij aan dit eerst bespreekbaar te maken met de betrokken begeleider of met de coördinator van de stichting.

Wij begrijpen tegelijkertijd dat dit niet voor iedereen mogelijk of veilig voelt. Daarom kunnen deelnemers en vrijwilligers ook rechtstreeks contact opnemen met één van de vertrouwenspersonen.

Aan een melding zijn geen gevolgen verbonden zolang de melder daar zelf niet voor kiest, tenzij er sprake is van een wettelijke meldplicht of een acute situatie waarin de veiligheid van personen/ minderjarigen ernstig in gevaar is. Wanneer hiervan sprake is, wordt dit altijd met de melder besproken.

De rol van de vertrouwenspersoon
De vertrouwenspersoon biedt een veilige plek voor deelnemers en vrijwilligers die een ervaring van sociale onveiligheid willen bespreken.

De vertrouwenspersoon:

• biedt een luisterend oor;
• helpt de situatie te verhelderen;
• kijkt mee wat er nodig is voor een passend vervolg;
• ondersteunt de melder bij diens eigen keuzes;
• kan, wanneer de melder dat wenst, ondersteunen bij een gesprek of vervolgtraject.

De vertrouwenspersoon is geen therapeut, coach, mediator of klachtenbehandelaar. De melder houdt altijd zelf de regie over eventuele vervolgstappen.

Vertrouwelijkheid
Alles wat met een vertrouwenspersoon wordt besproken, wordt vertrouwelijk behandeld.

Gegevens worden niet zonder toestemming gedeeld, tenzij sprake is van een wettelijke verplichting of een situatie waarin ernstig gevaar bestaat voor de veiligheid van personen/ minderjarigen. Wanneer dit aan de orde is, wordt dit – waar mogelijk – altijd vooraf met de melder besproken.

Leren en verbeteren
Stichting Ik was een kind wil blijven leren. Daarom evalueren wij signalen van sociale veiligheid regelmatig. Vertrouwenspersonen kunnen het bestuur geanonimiseerd informeren over terugkerende signalen of ontwikkelingen die bijdragen aan het verder versterken van een veilige cultuur.

Het bestuur draagt de verantwoordelijkheid om waar nodig maatregelen te nemen en dit reglement periodiek te evalueren.